Ιδιωτικό Διαγνωστικό Εργαστήριο Ειδικών Λοιμώξεων -
Μυκητιάσεων & Μικροβιολογικών Εξετάσεων
-Τμήμα Βιοπαθολογίας
-Ειδικό  Ανδρολογικό   Τμήμα

-Ειδικό  Κυτταρολογικό Τμήμα

eopyy iso

 Η ενημέρωση των επισκεπτών, σχετικά με τη φύση διαφόρων παθήσεων ως και παροχή συμβουλών, είναι ένας από τους στόχους δημιουργίας της ιστοσελίδας μας. Στο πλαίσιο αυτό, στη παρούσα σελίδα, μπορείτε να ενημερωθείτε για τις διάφορες παθήσεις που άπτονται της φύσης του Διαγνωστικού μας.

ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ

 

ΠΩΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ?

Σύμφωνα με την Αμερικανική και Ευρωπαϊκή   εταιρίες υπογονιμότητος (ASRM, ESHRE), ένα ζευγάρι χρειάζεται να ελεγχθεί για υπογονιμότητα, εάν μετά από τακτικές επαφές για διάστημα ενός έτους δεν έχει πετύχει εγκυμοσύνη.

01

ΠΟΥ ΟΦEIΛΟΝΤΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ?

Τα αίτια οφείλονται   40% στη γυναίκα, 40% στον άνδρα, ενώ υπάρχει και ένα 20% που οφείλεται σε ανεξήγητα αίτια. Η υπογονιμότητα ορίζεται ως ανεξήγητη, όταν παρά τον λεπτομερή έλεγχο, δεν ανευρίσκεται ένα εμφανές αίτιο. 

02

ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

Σύμφωνα με το Center for Disease Control ( CDC), Αμερικανικό Κέντρο για τον Έλεγχο των Λοιμώξεων, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, αποτελούν νούμερο 1 αιτία υπογονιμότητας που μπορεί να προληφθεί. Αυτό συμβαίνει διότι από τις γυναίκες που θα μολυνθούν από κάποιον από αυτά τα μικρόβια , έως και το 40% μπορεί να αναπτύξουν φλεγμονώδη νόσο της πτυέλου (P.I.D) , η οποία   μπορεί να τους προκαλέσει μελλοντικά μόνιμη βλάβη των αναπαραγωγικών τους οργάνων, μέσω της δημιουργίας ινώδους ιστού. Ο ινώδης ιστός διαταράσσει την αρχιτεκτονική δομή των ωαγωγών – σαλπίγγων με αποτέλεσμα, είτε να αποφράσσεται η σάλπιγγα και να μην μπορεί να περάσει το ωάριο για να συναντήσει το σπερματοζωάριο, προκειμένου να γονιμοποιηθούν, άρα επέρχεται η υπογονιμότητα, είτε να μπλοκάρεται η διέλευση του ήδη γονιμοποιημένου ωαρίου και να έχουμε ως αποτέλεσμα την εξωμήτριο κύηση ( έκτοπος εγκυμοσύνη).

Οι φλεγμονές αυτές, τόσο τα χλαμύδια, όσο και η γονόρροια συνήθως δεν συνοδεύονται από κανένα σύμπτωμα ούτε υγρά, ούτε φαγούρα ( κνησμό), ή πόνο κατά τη διάρκεια του σεξ.

Άλλα αίτια της   υπογονιμότητας στη γυναίκα είναι τα παρακάτω:

ü  Ορμονικές διαταραχές( πολυκυστικές ωοθήκες) που έχουν ως αποτέλεσμα τη μη φυσιολογική ή μη ποιοτική ωορηξία

ü  Απόφραξη των σαλπίγγων μετά από φλεγμονές

ü  Η ηλικία της γυναίκας συμβάλλει αρνητικά, δεδομένου ότι με την πρόοδο της ηλικίας επηρεάζεται αρνητικά η ποιότητα των ωαρίων

ü  Ανατομικές ανωμαλίες της μήτρας μπορεί να συμβάλουν στην υπογονιμότητα του ζεύγους

 ΑΙΤΙΕΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ

Η ανδρική υπογονιμότητα έχει διάφορες αιτίες, από ορμονικές ανισορροπίες , βιολογικά-ανατομικά προβλήματα καθώς και βαθύτερα ψυχολογικά ή τρόπο διαβίωσης. Επιπλέον, το επίπεδο γονΙμότητας αντικατοπτρίζει τη ‘’συνολική’’ υγεία ενός άνδρα. Οι άνδρες που ζουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής, έχουν περισσότερες πιθανότητες να παράγουν υγιή σπερματοζωάρια.

Μερικά από τα αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας είναι τα παρακάτω:

ü  Κάπνισμα

ü  Οινοπνευματώδη

ü  Χρήση ναρκωτικών ουσιών

ü  Μειωμένη λήψη βιταμίνης C και ψευδαργύρου στη τροφή

ü  Κακή διατροφή και αναιμία

ü  Λήψη χημειοθεραπευτικών φαρμάκων

ü  Φλεγμονές στα επί μέρους αναπαραγωγικά όργανα, όπως προστατίτιδα, επιδιδυμίτιδα και ορχίτιδα

ü  Φυματίωση

ü  Πολύ στενά εσώρουχα ή/και παντελόνια

ü  Έκθεση σε επικίνδυνο περιβάλλον όπως ακτινοβολίες,επιδημίες, χρώματα, μόλυβδο, ιώδιο, βενζίνη

ü  Τραυματισμός και επεμβάσεις στους όρχεις

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ

Ελέγχεται για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα με κολπικές και τραχηλικές καλλιέργειες τακτικά ( κάθε εξάμηνο ή κάθε χρόνο), αναλόγως του αριθμού των σεξουαλικών της συντρόφων. Το κέντρο ελέγχου των λοιμώξεων της Αμερικής (CDC), συστήνει ετήσιο έλεγχο χλαμυδίων, για όλες τις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες κάτω των 26 ετών καθώς επίσης και για τις γυναίκες άνω των 25 ετών που έχουν νέο,  η πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους.

03

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ

Η απλή εξέταση του σπέρματος γίνεται μετά από δυο –τρείς ημέρες σεξουαλικής αποχής, με τη λήψη του ιστορικού, τη φυσική εξέταση του άνδρα, τα οποία αποτελούν τη πρώτη πράξη της διαγνωστικής διαδικασίας, στην οποία θα προχωρήσει σταδιακά και εφ`όσον χρειασθεί, σε ειδικές εξετάσεις όπως:

ü  Καλλιέργειες ούρων και σπέρματος για κάθε είδους μικροοργανισμούς (αερόβιους, αναερόβιους, άτυπους ιούς) που μπορεί να ενοχοποιούνται για πρόκληση υπογονιμότητας

ü  Ορμονικές, βιοχημικές, ανοσολογικές μετρήσεις στο σπέρμα και στο αίμα.

ü  Γενετικό έλεγχο με καρυότυπο και χαρτογράφηση Υ χρωμοσώματος, ανίχνευση γονιδίου κυστικής ίνωσης, θραύση του DNA των σπερματοζωαρίων και οτιδήποτε νέο προκύπτει στον εξελισσόμενο αυτόν τομέα.

ü  Απεικονιστικές εξετάσεις, όπως υπερηχογραφήματα του γεννητικού συστήματος , Doppler- Triplex των αγγείων της περιοχής και ενδεχομένως αξονικές η μαγνητικές τομογραφίες

Η σημαντικότερη όμως εξέταση που οι εξειδικευμένοι επιστήμονες γνωρίζουν πλέον για την καταλληλότητα του σπέρματος είναι ο δείκτης του κατακερματισμού DNA ( DNA fragmentation ή DFI ), που μας δείχνει την ποιότητα του γενετικού υλικού του άνδρα. Εάν δεν είναι σε καλό επίπεδο το γενετικό υλικό του άνδρα, δηλαδή είναι αρκετά κατακερματισμένο, τότε η κύρια αιτία για υπογονιμότητα, αποβολές η αποτυχημένες εξωσωματικές είναι ο σύζυγος και δεν πρέπει να ταλαιπωρείται η γυναίκα. Αυτό απαιτεί εξειδικευμένο επιστημονικό επιτελείο για να μπορέσει να ξεκαθαρίσει ποιος από το ζευγάρι ευθύνεται για την υπογονιμότητα . Κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό το σπέρμα του άνδρα διορθώνεται με βιολογικές θεραπείες, χωρίς παρενέργειες που έχουν αποδειχθεί από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα.

Το Διαγνωστικό   mycolab , λόγω της φύσεώς του, δεν επεκτείνεται περισσότερο στο θέμα της υπογονιμότητας , για λόγους δεοντολογίας.

Στο Διαγνωστικό mycolab, διατίθενται ειδικοί χώροι για τη λήψη των δειγμάτων ανδρών – γυναικών ( όπως

                                                        

φαίνεται  στις  παραπάνω εικόνες και βεβαίως  στο  site του  Διαγνωστικού μας.

 

To επιστημονικό προσωπικό του Διαγνωστικού μας, είναι πάντα στη διάθεσή σας, για παροχή τυχόν διευκρινήσεων η/και περαιτέρω στοιχείων, σχετικά με το θέμα της υπογονιμότητας.

 

         ΟΜΟΛΟΓΗ  ΣΠΕΡΜΑΤΕΓΧΥΣΗ  - ΕΛΕΓΧΟΣ  ΚΑΤΑΤΜΗΣΗΣ  DNA

 

                              ΟΜΟΛΟΓΗ               ΣΠΕΡΜΑΤΕΓΧΥΣΗ


                                                        

Με τον όρο ομόλογη σπερματέγχυση εννοούμε την διαδικασία, κατά την οποία τοποθετείται επεξεργασμένο σπέρμα του άνδρα στη μήτρα της συζύγου. Έτσι επιτυγχάνεται εγκυμοσύνη, έχοντας το σπέρμα διανύσει, ένα μεγάλο κομμάτι του δρόμου που οδηγεί στις σάλπιγγες και κατ` επέκταση στη γονιμοποίηση.

Η ομόλογη σπερματέγχυση αποτελεί το πρώτο βήμα στην προσπάθεια υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Βοηθάει ζευγάρια στα οποία το πρόβλημα γονιμότητας εντοπίζεται στον άνδρα (αδύναμο σπέρμα). Η ομόλογη σπερματέγχυση συνιστάται να γίνεται σε γυναίκες μέχρι 35 ετών, οπότε και οι πιθανότητες σύλληψης αυξάνονται ( περίπου όσο και μία φυσιολογική σύλληψη ).

Θα πρέπει να γίνει άμεσα αντιληπτό πως η επεξεργασία σπέρματος για ομόλογη σπερματέγχυση πρέπει να πραγματοποιείται σε Ανδρολογικό εργαστήριο, από έμπειρο και εξειδικευμένο    βιολόγο, προκειμένου να τηρούνται όλοι οι κανόνες για σωστό και επιστημονικά αποδεκτό τρόπο επεξεργασίας του σπέρματος.

 

EΛΕΓΧΟΣ ΚΑΤΑΤΜΗΣΗΣ DNA ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ


 Η επίδραση της βλάβης του DNA των σπερματοζωαρίων στην αναπαραγωγική προσπάθεια έχει άμεση σχέση με την δημιουργία κακής ποιότητας εμβρύων και κατά συνέπεια μη επιτυχούς εμφύτευσής τους (αποβολή ).

Η αλλοίωση στη δομή του DNA των σπερματοζωαρίων, γνωστή ως κατάτμηση, αποτελεί χαρακτηριστικό το οποίο μπορεί να μετρηθεί εργαστηριακά. Παρ`όλα αυτά η κατάτμηση του DNA των σπερματοζωαρίων δεν συνδέεται με καμία από τις μικροσκοπικές ( συμβατικές ) παραμέτρους τους σπέρματος. Ακόμα και άνδρες με παραμέτρους εντός των τιμών αναφοράς μπορεί να φέρουν υψηλό ποσοστό κατάτμησης στο DNA των σπερματοζωαρίων τους.

Οι σημαντικότεροι παράγοντες οι οποίοι ευθύνονται για την παρουσία υψηλών επιπέδων κατάτμησης στο DNA των σπερματοζωαρίων είναι οι ακόλουθοι :

  • χρήση φαρμάκων
  • κάπνισμα
  • αλκοόλ
  • χρήση ναρκωτικών ουσιών
  • κακή διατροφή
  • ατμοσφαιρική ρύπανση
  • προχωρημένη ηλικία άνδρα
  • παρουσία κιρσοκήλης
  • παρουσία καρκίνου των όρχεων
  • φλεγμονές
  • υψηλός πυρετός
  • έκθεση σε χημικές-τοξικές ουσίες
  • έκθεση σε ακτινοβολία και υψηλές θερμοκρασίες
  • οποιαδήποτε διαδικασία που προκαλεί οξειδωτικό stress

Ο έλεγχος κατάτμησης του DNA των σπερματοζωαρίων συνιστάται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • ανεξήγητη υπογονιμότητα
  • αποτυχία εμφύτευσης εμβρύων μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση
  • καθ έξιν αποβολές
  • προχωρημένη ηλικία άνδρα
  • χαμηλή ποιότητα σπέρματος
  • μακροχρόνια παραμονή σε περιβάλλον με τοξικούς για τη γονιμότητα παράγοντες
  • μετά από χειρουργική αφαίρεση κιρσοκήλης

Τρόποι αντιμετώπισης:

 

  • χορήγηση αντιβίωσης
  • χρήση αντιοξειδωτικών ουσιών
  • χρήση βιταμινών,

χωρίς τα ανωτέρω να εξασφαλίζουν απαραίτητα βελτίωση στο δείκτη κατάτμησης του DNA των σπερματοζωαρίων.

Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ένας σημαντικός παράγοντας ο οποίος μπορεί να βελτιώσει το φαινόμενο της κατάτμησης και αυτός δεν είναι άλλος από την ηλικία της γυναίκας. Είναι γνωστό ότι το ωάριο διαθέτει μηχανισμούς διόρθωσης βλαβών που τυχόν υπάρχουν στο DNA του σπερματοζωαρίου που το έχει γονιμοποιήσει. Συνεπώς όλα τα προηγούμενα θα πρέπει να συσχετίζονται και με την ηλικία της γυναίκας, διότι από μία νεαρή γυναίκα θα δημιουργηθούν και ωάρια με ανεπτυγμένους τέτοιους μηχανισμούς επιδιόρθωσης.

Κρίνεται λοιπόν απαραίτητος ο έλεγχος κατάτμησης του DNA των σπερματοζωαρίων σε ζευγάρια που οι προσπάθειες γονιμοποίησης δεν τα οδήγησαν πουθενά ή ακόμα και σε αποβολές.

 

                                    

 

                              

ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟ  ΣΤΡΕΣ  ΣΤΑ   ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΑ


Ο όρος οξειδωτικό στρες χρησιμοποιείται για να καλύψει τα οξειδωτικά συμβάντα τόσο από ελεύθερες, όσο και από μη ελεύθερες ρίζες, κυρίως οξυγόνου και υδρογόνου.

Η πρωτογενής πηγή ελευθέρων ριζών στο σπερματικό υγρό είναι τα ίδια τα σπερματοζωάρια, στην άωρη μορφή τους, καθώς και τα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα.

Χαμηλά επίπεδα ελευθέρων ριζών χρειάζονται τόσο για την ενεργοποίηση όσο και για την ακροσωμιακή αντίδραση. Αντίθετα υψηλά επίπεδα ελευθέρων ριζών αυξάνουν την πιθανότητα καταστροφής του DNA, που οδηγεί σε πτωχή ποιότητα σπέρματος, απώλεια της ικανότητας για ακροσωμιακή αντίδραση, δυσκολία στην ένωση σπερματοζωαρίου και ωαρίου, καθώς και σε ελαττωμένη γονιμότητα.

Οι λοιμώξεις του γεννητικού συστήματος ( εκτός από την ηλικία του άνδρα, την έκθεση σε ακτινοβολίες, κλπ. ) συσχετίζονται με υψηλά επίπεδα ελευθέρων ριζών στο σπερματικό υγρό και κατ` επέκταση με βλάβη στο DNA των σπερματοζωαρίων.

Η χρήση κατά περίπτωση αντιβιοτικών αλλά και αντιοξειδωτικών ουσιών μπορεί να συνεισφέρει στην ελάττωση της παραγωγής ελευθέρων ριζών στο σπερματικό υγρό.

Οι μελέτες του ποσοτικού επιπέδου ελευθέρων ριζών θα πρέπει να συνδυάζονται με μελέτες του σπερμοδιαγράμματος, ώστε η εργαστηριακή εικόνα με τα κλινικά ευρήματα να δίνουν σφαιρική εικόνα στην ανδρική παθολογία.

 

 

ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΠΡΟΣΔΕΣΗΣ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ ΣΕ ΠΟΛΥΜΕΡΗ

ΥΑΛΟΥΡΟΝΙΚΟΥ  ΟΞΕΟΣ


Η επιτυχία κάθε προσπάθειας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (κλασική αλλά και μικρογονιμοποίηση), εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα επιλογής των καλυτέρων ποιοτικά σπερματοζωαρίων.

Μετά από μελέτες, έχει προκύψει πως τα ώριμα και λειτουργικά σπερματοζωάρια, τα οποία έχουν την ικανότητα πρόσδεσης στη διάφανη ζώνη του ωαρίου, έχουν επίσης την ικανότητα πρόσδεσης σε πολυμερή υαλουρονικού οξέος.

Ως εκ τούτου, ένας έλεγχος που αφορά στην πρόσδεση του σπερματοζωαρίου σε πολυμερή υαλουρονικού οξέος, δίνει σημαντικές πληροφορίες για την καταλληλότητα του σπερματικού δείγματος, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σε οποιαδήποτε μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

 

 

 

 

H   P   V

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟHPV?

Oι HPV (Human Pappiloma Viruses), Ιοί των ανθρωπίνων θηλωμάτων), είναι μια μεγάλη οικογένεια ιών που προσβάλλουν γυναίκες και άνδρες. Έχουν περιγραφεί περισσότεροι από 100 διαφορετικοί γενότυποι HPV. Κατατάσσονται με βάση τη διαφορετικότητα στο DNA τους και ονομάζονται με αριθμούς (π.χ HPV6, HPV 11, HPV 16, κλπ).

04

 

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΟΙ HPV?

Μια ομάδα από τους HPV, που ονομάζονται γεννητικοί τύποι, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επειδή έχουν συνδεθεί αιτιολογικά με σημαντικά νοσήματα στον άνθρωπο (κονδυλώματα και καρκίνους).

 

05

ΠΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΙΑ ΜΟΛΥΝΣΗ ΑΠΟ HPV ?

Oι HPV δεν μπορούν να πολλαπλασιασθούν από μόνοι τους. Εισέρχονται στο ανθρώπινο κύτταρο και εκμεταλλεύονται το γενετικό του μηχανισμό, προκειμένου να πολλαπλασιασθούν και οι ίδιοι. Οι μικροτραυματισμοί του δέρματος και των βλεννογόνων κατά τη σεξουαλική επαφή, δίνουν την ευκαιρία στους HPV να μολύνουν τη βασική στιβάδα των κυττάρων του επιθηλίου και να αρχίσουν να πολλαπλασιάζονται εκμεταλλευόμενοι τη φυσιολογική λειτουργία της ανανέωσης των κυττάρων του οργανισμού μας.

ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΜΕΤΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΩΝ HPV?

Απαιτείται άμεση επαφή με δέρμα ή με βλεννογόνο που φέρει αλλοιώσεις από HPV, για να μεταφερθεί ο ιός. Η απλή όμως μεταφορά του ιού από άτομο σε άτομο δεν είναι συνήθως ικανή να δημιουργήσει φλεγμονή. Πρέπει να υπάρξει τριβή και να προκύψουν μικροτραυματισμοί   για να εισχωρήσει ο ιός στο επιθήλιο. Γι` αυτό, η σεξουαλική επαφή (κολπική ή πρωκτική), αποτελεί τον ευκολότερο τρόπο μετάδοσης για τους HPV. ‘Αλλοι τύποι σεξουαλικής επαφής (τριβή των γεννητικών οργάνων με το χέρι ή μεταξύ τους χωρίς εισχώρηση, στοματογεννητική επαφή, κοινή χρήση σεξουαλικών συσκευών), είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε φλεγμονή, εφ`όσον υπάρχουν αμυχές στο επιθήλιο και το ανοσοποιητικό σύστημα δεν λειτουργεί καλά, θεωρώντας όμως σπανιότεροι τρόποι μετάδοσης.

ΤΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ HPV ?

Οι διαγνωστικές εξετάσεις  που γίνονται στις γυναίκες, αποσκοπούν στο να ελεγχθούν τα επιθήλια στο κατώτερο γεννητικό σύστημα, προκειμένου να αποκαλυφθεί εάν έχουν προσβληθεί από τους από τους   HPV και κυρίως εάν υπάρχουν προκαρκινικές αλλοιώσεις. Οι εξετάσεις που μπορεί να συστήσει ο γιατρός σας είναι :

ü  Γυναικολογική εξέταση , ΤΕΣΤ ΠΑΠ

ü  Κολποσκοπική Βιοψία

ü  Μοριακά τέστ για αναζήτηση του DNA των HPV, του mRNA και άλλα μοριιακά τέστ ( p16, Ki- 67 ) 


 

ΣΠΕΡΜΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΞΕΤΑΣΗ??

Το σπερμοδιάγραμμα ή ανάλυση σπέρματος, χρησιμοποιείται για να προσδιορισθεί αν ένας άνδρας είναι γόνιμος ή όχι. Στην ανάλυση σπέρματος λαμβάνονται υπ`όψη πολλές παράμετροι και πραγματοποιούνται διάφορες δοκιμές στο σπέρμα.

06

ΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΣΠΕΡΜΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ?

Το σπερμοδιάγραμμα, απαιτείται να γίνεται στις παρακάτω περιπτώσεις:

ü  Στη διαδικασία υποβοηθούμενης κύησης, σε ζευγάρια που αδυνατούν να αποκτήσουν παιδιά

ü  Μετά από χειρουργικές πράξεις ή θεραπευτικές αγωγές, που μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία των όρχεων

ü  Στη διερεύνηση γονιμότητας του ζευγαριού, που επιθυμεί να αποκτήσει παιδιά.

ü  Κατά τη διάρκεια λήψης σπέρματος, για κρυοσυντήρηση και μελλοντική χρήση

ü  Μετά από απολίνωση σπερματικών πόρων, προκειμένου να διαπιστωθεί η απουσία σπερματοζωαρίων στο σπέρμα του άνδρα.

Μια ανάλυση σπέρματος, για τον προσδιορισμό της γονιμότητας θα πρέπει να πραγματοποιείται σε τουλάχιστον δυο(2) δειγματοληψίες, με διαφορά τουλάχιστον επτά ημερών, σε χρονική διάρκεια μέχρι δυο(2) έως τριών(3) μηνών, επειδή ορισμένες συνθήκες μπορεί να επηρεάσουν τα επίπεδα σπέρματος.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ /ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ?

Για να είναι αξιολογήσιμα τα αποτελέσματα της εξέτασης, ο άνδρας θα πρέπει:

ü  Να μην έχει εκσπερματίσει, για τουλάχιστον δύο (2) ημέρες, αλλά η αποχή (σεξουαλική), να μην είναι μεγαλύτερη από επτά (7) ημέρες

ü  Να μην έχει κάνει χρήση φαρμακευτικών ή άλλων ουσιών, που μπορεί να βλάψουν το σπέρμα του περιστασιακά

ü  Να μην έχει ιστορικό υψηλού πυρετού(>390 C)τους τελευταίους τρείς τουλάχιστον μήνες

ü  Το δείγμα συλλέγεται δια του αυνανισμού σε δωμάτιο δίπλα στο εργαστήριο, είτε σε άλλο χώρο ( π.χ στο σπίτι του), αρκεί η μεταφορά του σπέρματος από τον άλλο χώρο στο εργαστήριο, να γίνει σε ειδικό αποστειρωμένο δοχείο και μέσα σε είκοσι με τριάντα λεπτά.

Σημειώνεται ότι η mycolab διαθέτει ξεχωριστούς χώρους, ειδικά διαμορφωμένους, για τη λήψη σπέρματος, όπως φαίνεται στη φωτογραφία και βεβαίως στο site της mycolab.

ΠΟΙΑ ΤΑ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ?

Ένα δείγμα σπέρματος, μπορεί να χαρακτηρισθεί από:

ü  Ολιγοσπερμία, όταν ο αριθμός των σπερματοζωαρίων είναι χαμηλότερος από το φυσιολογικό ( <20 εκατομ/ml ).

ü  Ασθενοσπερμία, όταν το ποσοστό κινητικότητας των σπερματοζωαρίων είναι χαμηλό.

ü  Ολιγοασθενοσπερμία, όταν ο αριθμός και η κινητικότητα είναι χαμηλότερα από το κανονικό.

ü  Τερατοσπερμία, όταν παρατηρείται ένα υψηλό ποσοστό δύσμορφων σπερματοζωαρίων

ü  Αζωοσπερμία, όταν δεν ανιχνεύονται καθόλου σπερματοζωάρια

Ο τυπικός όγκος σπέρματος που συλλέγεται, είναι περίπου το μισό ενός κουταλιού του γλυκού (2-6 millilitres) σε υγρό. Λιγότερο σπέρμα υποδεικνύει λιγότερα σπερματοζωάρια, γεγονός που ενδεχομένως θα επηρεάσει τη γονιμότητα. Περισσότερο σπέρμα δείχνει πάρα πολύ υγρό, το οποίο θα αποδυναμώσει την πυκνότητα του σπέρματος. Δείχνει επίσης πιθανή υπογονιμότητα. Η πυκνότητα των σπερματοζωαρίων μέσα στο σπέρμα, μετριέται σε εκατομμύρια σπερματοζωαρίων ανά millilitre σπέρματος. Κανονική είναι μεγαλύτερο ή ίσο με 20 εκατομ/ millilitre ( και πάνω από 80 εκατομ. σπερματοζωάρια σε μια εκσπερμάτιση). Όσο μικρότερη πυκνότητα παρουσιάζεται σε ένα δείγμα σπέρματος, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να επιτευχθεί εγκυμοσύνη. Ένας άνδρας που μόλις έχει κάνει βασεκτομή , ιδανικά, θα ήθελε να μην έχει καθόλου σπερματοζωάρια στο δείγμα του.

07

Κινητικότητα σπερματοζωαρίων, είναι το ποσοστό αυτών που κινούνται σε ένα δείγμα .   Όσο πιο αργά κινούνται ( ή παραμένουν ακίνητα), τόσο λιγότερες και πιθανότητες για εγκυμοσύνη. Η πρόοδος του σπέρματος βαθμολογείται με βάση το μηδέν ( δεν υπάρχει κίνηση) έως 4 ή υψηλότερη για το σπέρμα που κινείται σε ευθεία γραμμή με καλή ταχύτητα. Αν ο αριθμός των σπερματοζωαρίων που κινούνται είναι κάτω από το μισό, μια ‘’κηλίδα’’ χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει το ποσοστό των νεκρών σπερματοζωαρίων. Αυτό ονομάζεται δοκιμή βιωσιμότητας σπέρματος. Μορφολογία της ανάλυσης, είναι η μελέτη για το μέγεθος, το σχήμα και την εμφάνιση των κυττάρων του σπέρματος. Η ανάλυση αξιολογεί τη δομή διακοσίων ( 200) σπερματοζωαρίων και οποιαδήποτε ελαττώματα καταγράφονται. Όσο περισσότερα ανώμαλα σπερματοζωάρια είναι παρόντα,

τόσο χαμηλότερη είναι η πιθανότητα της γονιμότητας.

08

To διαγνωστικό mycolab, λόγω της φύσεώς του, δεν επεκτείνεται σε περισσότερα στοιχεία για τη θεραπεία, για λόγους δεοντολογίας.

Το επιστημονικό προσωπικό του Διαγνωστικού μας, είναι πάντα στη διάθεσή σας, για παροχή τυχόν διευκρινήσεων η/και περισσοτέρων στοιχείων, σχετικά με το σπερμοδιάγραμμα.

 

 

ΚΟΛΠΙΤΙΔΑ

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΝΟΣΟΣ?

Οι κολπικές διαταραχές (κολπίτιδες) αποτελούν το συχνότερο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και είναι η συνηθισμένη αιτία που μια γυναίκα θα επισκεφθεί τον γυναικολόγο της. Με τον όρο κολπίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή του κόλπου. Η κολπίτιδα συνήθως εκδηλώνεται με την ύπαρξη κνησμού και αυξημένων υγρών από τον κόλπο, τα οποία μερικές φορές είναι δύσοσμα. Η κολπίτιδα, αν και φαίνεται κάτι απλό, μπορεί να αποτελέσει ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα. Αυτό οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της φυσιολογίας του κόλπου και στην πολυπλοκότητα των λεπτών ισορροπιών πάνω στις οποίες στηρίζεται η εύρυθμη λειτουργία του.

Ο κόλπος υπό κανονικές συνθήκες απεικονίζεται από ένα μεγάλο από ένα μεγάλο αριθμό μικροοργανισμών, οι οποίοι είναι γνωστοί ως γαλακτοβάκιλλοι και αποτελούν την φυσιολογική χλωρίδα. Πρόκειται δηλαδή για μικροοργανισμούς, οι οποίοι πρέπει να υπάρχουν στον κόλπο. Η παρουσία αυτών των μικροοργανισμών είναι επιθυμητή διότι λόγω των ουσιών που παράγουν διατηρούν το ph του κόλπου σε επιθυμητές τιμές και εμποδίζουν την ανάπτυξη κάποιων άλλων μικροοργανισμών, οι οποίοι δεν πρέπει να βρίσκονται στον κόλπο ( παθογόνοι μικροοργανισμοί). Στην περίπτωση της κολπίτιδας αναπτύσσονται κάποιοι μικροοργανισμοί σε βάρος της φυσιολογικής χλωρίδας, διαταράσσοντας έτσι την ισορροπία του ph και αυτό κλινικά εκδηλώνεται με τη μορφή κνησμού και υγρών στον κόλπο. Η γυναίκα που θα εκδηλώσει αυτά τα συμπτώματα πρέπει

να απευθυνθεί στον γυναικολόγο της. ………

και σε εξειδικευμένο   μικροβιολγικό-βιοπαθολογικό(μικροβιολογικό)-κυτταρολογικό   εργαστήριο για καλλιέργεια κολπικού υγρού - κολποτραχηλικού επιχρήσματος, με σκοπό τη πλήρη διερεύνηση.

 09 

ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΚΟΛΠΙΤΙΔΕΣ

 Οι φλεγμονές(μολύνσεις) των γυναικείων γεννητικών οργάνων εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα το καλοκαίρι και μπορεί να παρουσιασθούν στο αιδοίο ( στην εξωτερική περιοχή γύρω από την είσοδο του κόλπου), στον κόλπο( κολπίτιδες και στον τράχηλο της μήτρας), στο ενδομήτριο και στις σάλπιγγες. Προκαλούνται από μικροοργανισμούς, όπως μύκητες και τριχομονάδες ( οι πιο συνηθισμένοι), χλαμύδια, μυκοπλάσματα κλπ, από μικρόβια ( αερόβια και αναερόβια) καθώς και ιούς όπως αυτοί που προκαλούν τον έρπητα των γεννητικών οργάνων ( ιός HSV) και τα κονδυλώματα ( ιός HPV).

10Οι κολπίτιδες ευνοούνται από :

ü  Κακή κατάσταση του οργανισμού( φτωχή διατροφή, έλλειψη ύπνου, στρές κλπ)

ü  Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό

ü  Χρήση εφαρμοστών παντελονιών

ü  Συνεχής χρήση ταμπόν , κολπικές πλύσεις

ü  Πολυάριθμες εκτρώσεις

Η ανάπτυξη των μυκητιάσεων ευνοούνται από:

ü  Παρατεταμένη χορήγηση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος

ü  Χρήση αντισυλληπτικών χαπιών

ü  Συστηματική χορήγηση κορτιζόνης

ü  Επαφή με υγρά μολυσμένα μέρη, όπως δάπεδα πισίνας κλπ

ü  Χρήση συνθετικών ρούχων, εσωρούχων

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

 Α. ΦΛΕΓΜΟΝΗ ΓΕΝΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ü  Έκκριση κολπικών υγρών

ü  Τσούξιμο

ü  Φαγούρα

ü  Ερυθρότητα

ü  Οίδημα

ü  Πόνο κατά την σεξουαλική πράξη

Β. ΜΥΚΗΤΙΑΣΗ

ü  Έντονος κνησμός στον κόλπο και το αιδοίο

ü  Αυξημένη ποσότητα λευκών κολπικών υγρών (τυρώδη μορφή)

ü  Δυσκολία κατά την ούρηση ή έντονη δυσπαρευνία

Γ. ΤΡΙΧΟΜΟΝΑΔΕΣ

ü  Έκκριση αραιών υγρών, κιτρινοπράσινων και δύσοσμων

Δ. ΜΥΚΟΠΛΑΣΜΑ- ΧΛΑΜΥΔΙΑ

Δεν παρουσιάζουν συμπτώματα (συνήθως), αλλά επηρεάζουν την γονιμότητα, διότι αν προκαλέσουν σαλπιγγίτιδα, πιθανόν να οδηγήσουν ακόμα και σε στειρότητα.

Ε. ΕΡΠΗΤΑΣ

ü  Εμφάνιση μικρών φουσκαλών και πληγών στο αιδοίο

ΣΤ.ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΑ

ü  Εμφάνιση θηλώδων προσεκβολών στο αιδοίο, στον κόλπο ή στον τράχηλο.

ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΟΥΣΕΣ   ΚΟΛΠΙΤΙΔΕΣ

Οι επαναλαμβανόμενες μυκητιάσεις αποτελούν μια αρκετά δύσκολη κλινική κατάσταση που απασχολεί και ταλαιπωρεί αρκετές γυναίκες. Η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος δεν είναι τόσο απλή και απαιτεί μια συστηματική προσέγγιση και λεπτομερή έλεγχο, ώστε η θεραπεία να εξατομικεύεται για κάθε γυναίκα.

Κατ`αρχάς, θα πρέπει να γίνει σωστή διάγνωση, να εντοπισθεί ποιο μικρόβιο προκαλεί την κολπική λοίμωξη και αν υπάρχουν και άλλα μικρόβια πού μπορεί να επιβαρύνουν την κατάσταση ( πλήρης καλλιέργεια κολπικού υγρού) και να εξακριβωθεί σε ποιό αντιμυκητιασικό φάρμακο είναι ευαίσθητο το μικρόβιο που προκαλεί την ουρολοίμωξη ( αντιμυκητόγραμμα/αντιβιόγραμμα), ώστε να χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Οι περισσότερες κολπίτιδες και ανεξάρτητα από το αίτιο που τις προκαλεί παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα, γι`αυτό δεν μπορούν να διαγνωσθούν με ακρίβεια, μόνο βάσει των συμπτωμάτων. Έτσι, παρά το γεγονός ότι η διάγνωση από τον γυναικολόγο απαιτεί σωστή λήψη ενός αναλυτικού ιστορικού και κλινική εξέταση της ασθενούς, συνήθως η οριστική διάγνωση επιτυγχάνεται με την καλλιέργεια κολποτραχηλικού υγρού. Αυτή η εξέταση είναι απαραίτητη προκειμένου να εντοπισθεί ποιο μικρόβιο είναι υπεύθυνο και στη συνέχεια να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Το Διαγνωστικό mycolab, λόγω της φύσεώς του, δεν επεκτείνεται περισσότερο στο θέμα της θεραπείας της νόσου, για λόγους δεοντολογίας.

Το επιστημονικό προσωπικό του Διαγνωστικού μας, είναι πάντα στη διάθεσή σας, παροχή τυχόν διευκρινήσεων ή/και περισσότερων στοιχείων για τη νόσο.

 

 

Χ Λ Α Μ Υ Δ Ι Α

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΝΟΣΟΣ ?

Τα χλαμύδια είναι μία λοίμωξη που προκαλείται από το βακτήριο Chlamydia trachomatis. Η κύρια οδός μετάδοσης είναι η σεξουαλική επαφή.

11

ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Η λοίμωξη από χλαμύδια είναι το πιο συχνό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα σε άτομα με έντονη σεξουαλική ζωή καθώς και άτομα με πολλούς ερωτικούς συντρόφους.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Ένας στους τέσσερις άνδρες, με χλαμύδια, δεν παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα. Στους άνδρες τα χλαμύδια προκαλούν συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γονόρροιας.

Τα συμπτώματα αυτά περιλαμβάνουν :

ü  Αίσθηση καύσου κατά τη ούρηση

ü  Εκκρίσεις από το πέος

ü  Ευαισθησία ή άλγος των όρχεων

ü  Άλγος ορθού ή απώλεια κοπράνων

Στις γυναίκες, η πάθηση συνήθως είναι ασυμπτωματική, αλλά σε ένα μικρό ποσοστό μπορεί να εμφανισθεί με τη μορφή βλεννοπυώδους τραχηλίτιδας, αυξημένων κολπικών υγρών και δυσουρίας. Μερικές ασθενείς παρουσιάζουν άλγος υπογαστρίου, αιμορραγία μετά τη επαφή, αίσθηση καύσους κατά την ούρηση, κολπικές εκκρίσεις, άλγος ορθού. Αρκετές γυναίκες αναπτύσσουν στειρότητα ή έκτοπη κύηση ως αποτέλεσμα της λοίμωξης.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Για να τεθεί η διάγνωση θα πρέπει να γίνει λήψη υλικού των εκκρίσεων του κόλπου στις γυναίκες (καλλιέργεια). Εάν ένα άτομο έχει και πρωκτικές σεξουαλικές επαφές, ίσως χρειασθεί λήψη υλικού από τις πρωκτικές εκκρίσεις.

Η εξέταση γίνεται σε μικροβιολογικό εργαστήριο. Επειδή τα χλαμύδια είναι οργανισμοί που ζούν μέσα στα κύτταρα, είναι πολύ σημαντική η σωστή τεχνική λήψης του δείγματος.

Είναι πολύ πιθανό η λοίμωξη από χλαμύδια να συνοδεύεται από γονόρροια ή σύφιλη, γι`αυτό και κρίνεται σκόπιμο στην περίπτωση της διαπίστωσης μιάς σεξουαλικής μεταδιδόμενης ασθένειας να γίνεται έλεγχος και για άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Το επιστημονικό προσωπικό του Διαγνωστικού  mycolab, διαθέτει τεράστια εμπειρία στη διάγνωση της νόσου.12

ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΣΟ/ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ

Σε περίπτωση διαπίστωσης μιας σεξουαλικά μεταδιδόμενης νόσου, απαιτείται έλεγχος και για άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Επίσης, πρέπει να εξετάζονται όλοι οι ερωτικοί σύντροφοι για χλαμύδια. Αφορά κυρίως άτομα που είχαν σεξουαλική επαφή με τον πάσχοντα τις τελευταίες 60 ημέρες. Δεν αναπτύσσεται ανοσία μετά τη λοίμωξη , γι` αυτό και ένα άτομο μπορεί επανειλημμένα να προσβληθεί από τη λοίμωξη.

Η χρήση προφυλακτικού   καθώς και η έγκαιρη ενημέρωση θα μειώσουν τα κρούσματα της συγκεκριμένης λοίμωξης.

Οι γυναίκες με νέο ερωτικό σύντροφο ή πολλούς ερωτικούς συντρόφους, θα πρέπει να κάνουν ετήσιο ιατρικό έλεγχο.

Η πιο κατάλληλη θεραπευτική αγωγή για τα χλαμύδια, περιλαμβάνει τη χρήση κατάλληλων αντιβιοτικών , τα οποία βεβαίως χορηγούνται από τον θεράποντα ιατρό.

To διαγνωστικό mycolab, λόγω της φύσεώς του, δεν επεκτείνεται σε περισσότερα στοιχεία για τη θεραπεία, για λόγους δεοντολογίας .

Το επιστημονικό προσωπικό του Διαγνωστικού μας, είναι στη διάθεσή σας για περαιτέρω πληροφορίες , σχετικά με τα χλαμύδια.

 

 

ΤΕΣΤ   ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ (TEST PAP)

 

TI EINAI TO TEΣΤ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ?

Τέστ Παπανικολάου ονομάζεται μια κυτταρολογική εξέταση. Ένας έλεγχος των κυττάρων στη γεννετική περιοχή. Οι πληροφορίες που μας δίνει είναι σε τι κατάσταση βρίσκονται τα κύτταρα που έχουμε ελέγξει . Είναι μια βασική εξέταση χαμηλού κόστους, που ελέγχει μεγάλες μάζες πληθυσμού. Φθηνή, σύντομη και απλή διαδικασία.

13

ΤΙ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ?

Πολλές γυναίκες πιστεύουν ότι θα κάνουν ΤΕΣΤ ΠΑΠ, για να δούν αν έχουν κάποιο μικρόβιο. Το τέστ δεν είναι μικροβιολογική εξέταση , δεν ανιχνεύει μικρόβια. Ανιχνεύει την κατάσταση των κυττάρων που θα πρέπει να είναι φυσιολογικά. Πραγματοποιείται για να δούμε αλλοιώσεις στα κύτταρα, αν τα κύτταρα έχουν κάποια βλάβη τέτοια που να οδηγεί σε καρκινικές αλλοιώσεις, σε προκαρκινικές αλλοιώσεις αρχικά ή για να διαγνώσουμε αν υπάρχει καρκίνος.

ΠΩΣ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ?

Η λήψη των κυττάρων γίνεται με τον εξής τρόπο: Αρχικά αφαιρούμε μια στιβάδα κυττάρων από την περιοχή του κόλπου . Στη συνέχεια μια άλλη στιβάδα από τον τράχηλο της μήτρας, από την εξωτερική του επιφάνεια και τέλος, μια τελευταία στιβάδα κυττάρων, που λαμβάνεται με ένα ειδικό βουρτσάκι από την εσωτερική περιοχή, την ενδοτράχηλο.

14

 ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ?

 Πρέπει να επαναλαμβάνεται σε ετήσια βάση (μια φορά το χρόνο). Μια γυναίκα που επισκέπτεται κάθε χρόνο τον γυναικολόγο της και κάνει κάθε χρόνο ΤΕΣΤ ΠΑΠ, δεν θα πάθει ποτέ καρκίνο στον τράχηλο.

 ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ?

Το ΤΕΣΤ ΠΑΠ, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κατά τη φάση της εμμηνορρυσίας, για τον απλό λόγο, ότι δεν είναι δυνατόν να γίνει λήψη κυττάρων από μια περιοχή που αιμορραγεί. Ιδανικός χρόνος λήψης είναι περίπου στο μέσο του κύκλου. Αν έχουμε ένα φυσιολογικό κύκλο 28 ημερών, ο χρόνος για να πραγματοποιήσουμε ένα ΤΕΣΤ ΠΑΠ, είναι κοντά στην ωοθηλακορηξία. Σε αυτή τη περίοδο ανοίγει ο τράχηλος για να γονιμοποιηθεί το ωάριο και έτσι εύκολα μπορούμε να πάρουμε κάποια κύτταρα από τη περιοχή.

ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΧΕΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΞ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΣΤ ΠΑΠ ?

Είναι σημαντικό να τηρείται αποχή για ένα διήμερο ή τριήμερο, διότι αν δεν τηρηθεί αυτό μπορεί να αλλοιωθούν τα κύτταρα ή μπορεί να προκληθούν μικροτραυματισμοί από την σεξουαλική επαφή. Η μετακίνηση των κυττάρων από την είσοδο-έξοδο του πέους , δεν μας επιτρέπει να έχουμε μια αντικειμενική κατόπτευση της περιοχής, όσον αφορά στη λήψη των κυττάρων που επιθυμούμε.

15

ΣΕ ΠΟΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΤΟ ΤΕΣΤ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ?

Το τέστ πρέπει να ξεκινάει 8 με 12 μήνες μετά την πρώτη σεξουαλική δραστηριότητα. Άν δηλαδή μια γυναίκα έχει τη πρώτη της επαφή στα 14, πρέπει να αρχίσει να κάνει το ΤΕΣΤ ΠΑΠ στα 15 της. Αν έχει την πρώτη της σεξουαλική επαφή στα 28 της, πρέπει να κάνει ΤΕΣΤ ΠΑΠ στα 29 της.

Μια γυναίκα πρέπει να κάνει εξέταση κάθε χρόνο, όσο είναι σεξουαλικά ενεργή . Όταν μια γυναίκα είναι σε εμμηνόπαυση για αρκετά χρόνια, δεν αλλάζει συντρόφους αλλά έχει σεξουαλική επαφή, μπορεί να εκτελεί το ΤΕΣΤ ανά διετία. Αν δεν έχει σεξουαλική επαφή και είναι πολλά χρόνια σε εμμηνόπαυση πχ σε ηλικία άνω των 70 ετών, τότε μπορούμε να πούμε ότι δεν απαιτείται η εκτέλεση του τέστ.

Το διαγνωστικό mycolab, λόγω της φύσεώς του, δεν επεκτείνεται περισσότερο στο θέμα του ΤΕΣΤ ΠΑΠ, για λόγους δεοντολογικούς ,

Το επιστημονικό προσωπικό του Διαγνωστικού μας, είναι πάντα στη διάθεσή σας, για παροχή τυχόν διευκρινήσεων ή/και περισσοτέρων στοιχείων για το ΤΕΣΤ ΠΑΠ.

 

 

ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑ

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΝΟΣΟΣ?

Τραχηλίτιδα είναι η φλεγμονή της μήτρας, που βρίσκεται στο κατώτερο τμήμα της μήτρας μέσα στον κόλπο. Τις περισσότερες φορές η τραχηλίτιδα οφείλεται σε σεξουαλικώς μεταδιδόμενα μικρόβια, αλλά και σε άλλου τύπου μολύνσεις, ερεθισμούς ή αλλεργίες. Η τραχηλίτιδα είναι μια συχνή νόσος. Το 50% του συνόλου των γυναικών, κάποια στιγμή θα παρουσιάσουν τραχηλίτιδα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ?

Στα συνήθη συμπτώματα της τραχηλίτιδας συμπεριλαμβάνονται :

ü  Οι κολπικές εκκρίσεις

ü  Η αίσθηση κνησμού στον κόλπο

ü  Ο πόνος κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής

ü  Η ανώμαλη κολπική αιμόρροια

ü  Η αίσθηση δυσφορίας στην πύελο16

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ?

Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως τα χλαμύδια, η γονόρροια, οι τριχομονάδες αλλά και οι ιογενείς φλεγμονές, όπως ο έρπης και ο ιός των ανθρώπινων κονδυλωμάτων (HPV), κάποιος ερεθισμός, αποτελούν συχνά αιτίες τραχηλίτιδας. Μια χρόνια τραχηλίτιδα, πιθανόν να προκαλείται από ερεθισμούς που οφείλονται σε κάποιο κολπικό ένθεμα, όπως το διάφραγμα ή το ένθεμα υποστήριξης της μήτρας(πεσσός), αλλά και σε χημικά προϊόντα και συστατικά σπερματοκτόνων ή λιπαντικών ουσιών.

17

 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΡΟΠΟΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ?

Όταν η αιτία της τραχηλίτιδας είναι μικροβιακή από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως χλαμύδια γονόρροια και τριχομονάδες, τα παρακάτω μέτρα μπορούν να συμβάλουν.

ü  Σεξουαλική αποχή, μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπεία σας ( και του συντρόφου σας)

ü  Λήψη κατάλληλης αγωγής

ü  Επανέλεγχος, τρείς μήνες μετά το τέλος της φαρμακευτικής αγωγής

ü  Έλεγχος εργαστηριακός (μικροβιολογικός) και για τον σεξουαλικό σύντροφο, μετά το πέρας της θεραπείας του.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ/ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

Η διάγνωση είναι κλινική και βασίζεται στα δύο κύρια σημεία της βλεννοπυώδους τραχηλικής εκκρίσεως και της ευθρυπτότητας της περιοχής του ενδοτραχηλικού στομίου. Η χρώση κατά Gram αναδεικνύει πυοσφαίρια ή αρνητικούς κατά Gram ενδοκυττάριους διπλόκκοκους σε περίπτωση γοννόροιας. Φλεγμονώδεις βλάβες αναδεικνύονται και στο TESTPAP, αλλά είναι μη ειδικές. Η θυλακώδης τραχηλίτιδα είναι ενδεικτική, αλλά όχι παθογνωμονική για χλαμυδιακή λοίμωξη. Για τη μικροβιολογική διάγνωση χρησιμοποιούνται ενδοτραχηλικά ή κολπικά δείγματα ή δείγματα από ούρα, με εξίσου καλά αποτελέσματα. Όλες οι ασθενείς πρέπει να ελέγχονται και να θεραπεύονται για τη παρουσία βακτηριακής κολπίτιδας και τριχομονάδων. Η άμεση μικροσκόπηση υγρού επιχρίσματος (wetprep) αναδεικνύει T. Vaginalis με ευαισθησία περίπου 50%. Ως εκ τούτου, γυναίκες με τραχηλίτιδα και αρνητική μικροσκόπηση για τριχομονάδες θα πρέπει να ελέγχονται περαιτέρω με καλλιέργεια ή αντιγονική μέθοδο. Ανάλογα με τη κλινική παρουσίαση, η ερπητική λοίμωξη επιβεβαιώνεται με ιική καλλιέργεια (ενεργές βλάβες στα γεννητικά όργανα), PCR (καλύτερη ευαισθησία), άμεσο ανοσοφθορισμό και ειδικό ουρολογικό έλεγχο. Συνιστάται επίσης συμβουλευτική παρέμβαση και έλεγχος για HIV λοίμωξη.

Το είδος αγωγής για την τραχηλίτιδα, εξαρτάται από την αιτία, η οποία την προκάλεσε. Τα αντιβιοτικά, τα αντιικά φάρμακα, ο εμβολιασμός συμπεριλαμβάνονται στο ευρύ φάσμα των τρόπων αντιμετώπισης   της τραχηλίτιδας.

Το Διαγνωστικό mycolab, λόγω της φύσεώς του, δεν επεκτείνεται περισσότερο στο θέμα των τρόπων θεραπείας, για λόγους δεοντολογίας.

Το επιστημονικό προσωπικό της mycolab, είναι πάντα στη διάθεσή σας, για παροχή τυχόν διευκρινήσεων η/και περαιτέρω στοιχείων για τη νόσο και ιδαίτερα για τη διάγνωσή της.


ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗ


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗ?

Η ουρολοίμωξη είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε μολύνσεις/λοιμώξεις του ουρογεννητικού συστήματος από μικροοργανισμούς, όπως τα βακτήρια, οι ιοί και οι μύκητες. Τα βακτήρια είναι η πιο κοινή αιτία της ουρολοίμωξης. Κανονικά, τα βακτήρια που εισέρχονται από την ουρήθρα στο ουροποιητικό σύστημα απομακρύνονται γρήγορα με την ούρηση , πριν εγκατασταθούν και προκαλέσουν συμπτώματα. Ωστόσο, μερικές φορές τα βακτήρια ξεπερνούν τη φυσική άμυνα του οργανισμού και προκαλούν λοίμωξη. Η λοίμωξη στην ουρήθρα ονομάζεται ουρηθρίτιδα, ενώ στην ουροδόχο κύστη ονομάζεται κυστίτιδα. Τα βακτήρια μπορούν να ταξιδεύσουν μέσω των ουρητήρων προς τα πάνω και να μολύνουν τα νεφρά. Η λοίμωξη του νεφρού ονομάζεται πυελονεφρίτιδα.

18

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΙΣ ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ?

Οι περισσότερες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος προκαλούνται από βακτήρια που ζούν φυσιολογικά στο έντερο. Το βακτήριο Escherichia coli (E. coli) προκαλεί τη συντριπτική πλειοψηφία των ουρολοιμώξεων. Τα μικρόβια που ονομάζονται χλαμύδια και μυκόπλασμα είναι συχνά αίτια των λοιμώξεων της ουρήθρας, του προστάτη και σπανιότερα της κύστης. Μεταδίδονται συνήθως σεξουαλικά και απαιτούν παράλληλη θεραπεία και των δύο σεξουαλικών συντρόφων.

Το ουροποιητικό σύστημα έχει διάφορους μηχανισμούς για την πρόληψη των λοιμώξεων. Όμως, παρά τους μηχανισμούς αυτούς, εξακολουθούν να εμφανίζονται λοιμώξεις. Ορισμένα βακτηρίδια έχουν μια ισχυρή ικανότητα να προσκολλώνται στα τοιχώματα του ουροποιητικού συστήματος και έτσι πολλαπλασιάζονται, προκαλώντας ουρολοιμώξεις.

ΤΙ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Παρά το γεγονός ότι ο καθένας μας μπορεί να κάνει ένα επεισόδιο ουρολοίμωξης, υπάρχουν παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο μολύνσεων:

ü  Κακή υγιεινή

ü  Κακές συνήθειες ούρησης

ü  Σεξουαλικές πρακτικές

ü  Αντισύλληψη

ü  Στάση ούρων

ü  Νευρογενής κύστη

ü  Ουροκαθετήρας

ü  Σακχαρώδης διαβήτης

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΟΥΣΕΣ ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΕΙΣ?

Πολλές γυναίκες υποφέρουν από συχνές ουρολοιμώξεις. Περίπου το 20% των νεαρών γυναικών , μετά τη πρώτη ουρολοίμωξη, θα έχουν υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Κάθε επιπλέον επεισόδιο αυξάνει τον κίνδυνο ότι θα ξανασυμβεί. Έτσι, κάποιες γυναίκες έχουν υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, δηλαδή τρία ή περισσότερα επεισόδια κάθε χρόνο. Σε μερικές από αυτές, οι υποτροπές θα σταματήσουν σε 1-2 χρόνια, αν αντιμετωπισθούν σωστά με έντονη προσπάθεια στην πρόληψη.

Οι άνδρες έχουν μικρότερη πιθανότητα από τις γυναίκες να κάνουν ουρολοίμωξη. Συνήθως, οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις στους άνδρες συμβαίνουν, αν συνυπάρχουν άλλες παθήσεις, όπως υπερτροφία προστάτη, χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα, σακχαρώδης διαβήτης ή νευρογενής κύστη ( παραπληγικοί).

ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Οι έγκυες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν ουρολοίμωξη σε σχέση με τις άλλες γυναίκες και επιπλέον έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα τα μικρόβια να φτάσουν στους νεφρούς και να κάνουν πυελονεφρίτιδα. Ο κύριος λόγος είναι η πίεση που ασκεί το έμβρυο στο ουροποιητικό σύστημα, που κάποιες φορές προκαλεί απόφραξη και στάση ούρων. Επειδή οι ουρολοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στην εγκυμοσύνη και η λήψη αντιβιοτικών αποφεύγεται, συστήνεται η προληπτική εξέταση ούρων περιοδικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗΣ?

Τα συμπτώματα μιάς ουρολοίμωξης διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και το φύλο. Στις νεαρές γυναίκες , οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος εμφανίζονται με συχνουρία, καύσο και πόνο χαμηλά στην κοιλιά ή στα έξω γεννητικά όργανα κατά την ούρηση, ενώ δεν είναι σπάνια και η παρουσία αίματος, ιδιαίτερα στο τέλος της ούρησης. Οι ηλικιωμένες γυναίκες και οι άνδρες μπορεί να αναφέρουν αδυναμία, κοιλιακό άλγος, ειδικά αν υπάρχει πυρετός.Tα ούρα μπορεί να φαίνονται θολά, σκούρα ή αιματηρά ή ακόμα να έχουν μια δυσάρεστη μυρωδιά. Συνήθως, οι ουρολοιμώξεις δεν προκαλούν πυρετό, εάν μολυνθεί μόνο η κύστη.

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗΣ?

Για να διαπιστωθεί εάν ένα άτομο έχει ουρολοίμωξη, θα χρειαστεί ένα δείγμα ούρων για να εξετασθεί στο βιοπαθολογικό εργαστήριο. Η γενική ούρων καταγράφει την ύπαρξη μικροβίων στα ούρα. Αν υπάρχουν μικρόβια   ο γιατρός θα υποδείξει καλλιέργεια ούρων, η οποία χρειάζεται 48 ώρες για να πολλαπλασιασθεί το βακτήριο στο εργαστήριο. Αφ`ότου εντοπισθεί το μικρόβιο, προσδιορίζονται και τα κατάλληλα αντιβιοτικά για να το καταπολεμήσουν (αντιβιόγραμμα).

Η συλλογή των ούρων θα πρέπει να γίνει προσεκτικά σε ειδικά αποστειρωμένο δοχείο που προμηθευόμαστε από το φαρμακείο, ύστερα από πλύσιμο των γεννητικών οργάνων. Σε περιπτώσεις που ένα άτομο παρουσιάζει υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει κάποιες επιπλέον εξετάσεις, για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στο ουροποιητικό σύστημα ( π.χ υπερηχογράφημα νεφρών και κύστης κλπ).

19

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΟΥΡΟΛΟIΜΩΞΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΥΧΝΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ?

Οι ουρολοιμώξεις είναι οι πιο συχνές παθήσεις το καλοκαίρι. Οφείλονται σε συνδυασμό παραγόντων. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι η επαφή με μικρόβια στη παραλία, στη θάλασσα, στις πισίνες και στα βρεγμένα μαγιό που αμελούμε να αλλάξουμε. Οι υψηλές θερμοκρασίες και η υγρασία ενθαρρύνουν την ανάπτυξη βακτηρίων, αποδυναμώνοντας τους φυσικούς μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού. Άλλος παράγοντας που ευνοεί τις λοιμώξεις το καλοκαίρι είναι τα περισσότερα ταξίδια που ίσως προγραμματίζουμε και η αναγκαστική χρήση   κοινόχρηστης τουαλέτας ή ακόμα και η προσπάθεια αποφυγής χρήσης της τουαλέτας και το ‘’κράτημα’’ της ούρησης για πολύ ώρα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ??

ü  Επαρκής ενυδάτωση του οργανισμού, ώστε να αποφεύγεται η αφυδάτωση και να οδηγούμαστε σε συχνότερη ούρηση, άρα ‘’ξέπλυμα’’ της κύστης.

ü  Φροντίδα προσωπικής υγιεινής. Προτιμούμε βαμβακερά εσώρουχα και αποφεύγουμε αρωματισμένα προϊόντα.

ü  Αλλαγή βρεγμένου μαγιό, αμέσως μετά το κολύμπι.

ü  Προσοχή στις κοινόχρηστες τουαλέτες.

Σε περίπτωση που εντοπίσουμε κάποιο ύποπτο ή ασυνήθιστο σύμπτωμα, επικοινωνούμε το συντομότερο με τον θεράποντα ιατρό μας, ο οποίος πιθανότατα θα μας συστήσει εκτέλεση εξετάσεων ούρων σε εξειδικευμένο βιοπαθολογικό εργαστήριο, ώστε ανάλογα με τα αποτελέσματα να μας συστήσει τη κατάλληλη θεραπεία.

Το Διαγνωστικό mycolab, λόγω της φύσεώς του, δεν επεκτείνεται περισσότερο στο θέμα (θεραπεία κλπ), για λόγους δεοντολογίας.

Το επιστημονικό προσωπικό της mycolab, είναι πάντα στη διάθεσή σας, για παροχή τυχόν διευκρινήσεων ς ή/και περισσότερων στοιχείων για τη πάθηση.

Επικοινωνία

Λεωφ. Κηφισίας 354,
15233, Χαλάνδρι, 1ος όροφος,
(έναντι νοσοκ. ΥΓΕΙΑ)
τ. 2108028817, 2106890505,
φ. 2106890506, κ. 6974051154
e-mail:   info@mycolab.gr,
website: www.mycolab.gr

 

 

Ώρες Λειτουργίας

Καθημερινές : 07:30-14:00 και

                         18:00-21:00
Σάββατο       : Κατόπιν ραντεβού